logo
بنر بنر

جزئیات وبلاگ

Created with Pixso. صفحه اصلی Created with Pixso. وبلاگ Created with Pixso.

نصب اوبونتو را به مهارت انجام دهید!

نصب اوبونتو را به مهارت انجام دهید!

2025-01-09
اوبونتو به عنوان یکی از محبوب‌ترین و تأثیرگذارترین سیستم‌های متن‌باز لینوکس در سطح جهانی، از زمان انتشار خود شاهد بهبود قابل توجهی در تجربه کاربری بوده است. حتی در مقایسه با سیستم‌عامل‌هایی مانند ویندوز و macOS، آخرین نسخه اوبونتو به هیچ وجه پایین‌تر نیست.

 

کارهای آماده‌سازی
قبل از نصب، چندین کار آماده‌سازی باید انجام شود، مانند بررسی سخت‌افزار، آماده‌سازی پارتیشن‌ها و انتخاب روش‌های پارتیشن‌بندی.

 

دریافت بسته نصب اوبونتو
فایل ایمیج ISO نسخه مربوطه را دانلود کنید. در صورت نیاز می‌توانید آن را روی CD یا DVD رایت کنید و البته می‌توانید محصولات دیسک نوری مربوطه را نیز سفارش دهید. این بسته‌های نصب را می‌توان به صورت رایگان کپی کرد و روی هر تعداد کامپیوتر نصب نمود.

 

حداقل الزامات سخت‌افزاری

 

  • یک پردازنده ۳۲ بیتی یا ۶۴ بیتی با سرعت ۱ گیگاهرتز یا بیشتر؛
  • ۱ گیگابایت رم (برای سیستم‌های ۳۲ بیتی) یا ۲ گیگابایت رم (برای سیستم‌های ۶۴ بیتی)؛
  • ۱۶ گیگابایت فضای خالی دیسک سخت (برای سیستم‌های ۳۲ بیتی) یا ۲۰ گیگابایت فضای خالی دیسک سخت (برای سیستم‌های ۶۴ بیتی)؛
  • اطمینان حاصل کنید که کامپیوتر می‌تواند به اینترنت دسترسی داشته باشد (ترجیحاً از طریق روتر).

 

آشنایی با پارتیشن‌بندی دیسک لینوکس
خوانندگانی که با لینوکس تازه آشنا شده‌اند باید درک اساسی از پارتیشن‌بندی دیسک لینوکس داشته باشند. هر دیسکی قبل از اینکه بتواند در سیستم استفاده شود باید پارتیشن‌بندی شود. در سیستم ویندوز، حروف درایو (مانند C، D، E و غیره، که در آن A و B برای درایوهای فلاپی استفاده می‌شوند) برای شناسایی پارتیشن‌ها استفاده می‌شوند و کاربران می‌توانند از طریق حروف درایو مربوطه به پارتیشن‌ها دسترسی پیدا کنند. در مقابل، سیستم لینوکس از یک ساختار درختی دایرکتوری واحد استفاده می‌کند که تنها یک دایرکتوری ریشه برای کل سیستم دارد. هر پارتیشن با اتصال به یک دایرکتوری خاص، بخشی از دایرکتوری ریشه می‌شود. لینوکس از نام دستگاه به علاوه شماره پارتیشن برای شناسایی پارتیشن‌ها استفاده می‌کند. دیسک‌های SCSI و دیسک‌های SATA (هارد دیسک‌های SATA سریال) می‌توانند به صورت "sd" نمایش داده شوند، که با یک حرف کوچک برای نشان دادن شماره دیسک و سپس شماره پارتیشن که با اعداد عربی نمایش داده می‌شود، دنبال می‌شود (شماره پارتیشن‌های پارتیشن‌های اصلی یا گسترده از ۱ تا ۴ متغیر است، در حالی که پارتیشن‌های منطقی از ۵ شروع می‌شوند).

هر سیستم‌عاملی برای بوت شدن به یک پارتیشن اصلی نیاز دارد که فایل‌های برنامه لازم برای بوت کردن کل سیستم را ذخیره می‌کند. بوت‌لودر سیستم‌عامل باید در پارتیشن اصلی مورد استفاده برای بوت نصب شود، در حالی که بخش اصلی سیستم‌عامل می‌تواند در پارتیشن‌های اصلی یا گسترده دیگر نصب شود.

اطمینان از وجود فضای کافی دیسک بدون پارتیشن برای نصب سیستم‌عامل لینوکس ضروری است. در طول نصب سیستم لینوکس، می‌توان از ابزارهای بصری برای پارتیشن‌بندی استفاده کرد. نصب اوبونتو نیاز به ایجاد دو پارتیشن دارد: پارتیشن ریشه (/) و پارتیشن Swap. پارتیشن ریشه برای ذخیره بیشتر فایل‌های سیستمی و فایل‌های کاربر استفاده می‌شود، بنابراین فضای ذخیره‌سازی آن باید به اندازه کافی بزرگ باشد تا اجزای مختلف لینوکس را در خود جای دهد. پارتیشن Swap فضای حافظه مجازی را فراهم می‌کند و اندازه آن معمولاً حدود دو برابر حافظه فیزیکی است. برخی نیز به طور جداگانه یک پارتیشن بوت (/boot) برای بوت شدن سیستم ایجاد می‌کنند که شامل هسته سیستم‌عامل و فایل‌های مورد نیاز در طول فرآیند راه‌اندازی است.

 

انتخاب روش نصب
اوبونتو از نصب چندین سیستم‌عامل روی یک کامپیوتر پشتیبانی می‌کند. مدیر بوت چندگانه GRUB می‌تواند برای بوت کردن سیستم‌عامل‌های دیگر مانند ویندوز استفاده شود.

اوبونتو زمانی یک روش نصب منحصر به فرد ارائه می‌کرد - Wubi. Wubi (Windows Ubuntu-Based Installer) یک ابزار نصب اوبونتو است که به طور خاص برای کاربران ویندوز طراحی شده است. با Wubi، اوبونتو می‌تواند به عنوان یک نرم‌افزار کاربردی در سیستم ویندوز نصب یا حذف شود و فرآیند نصب بسیار ساده است. Wubi بیشتر فایل‌ها را در یک پوشه در ویندوز (معمولاً پوشه اوبونتو) ذخیره می‌کند و کاربران می‌توانند در هر زمان از طریق Control Panel آن‌ها را حذف کنند. Wubi از اوبونتو ۸.۱۰ پشتیبانی می‌شد، اما از اوبونتو ۱۳.۰۴ پشتیبانی آن متوقف شد.

معمولاً پس از دانلود فایل ایمیج دیسک نصب ISO، یک دیسک قابل بوت از آن ساخته می‌شود و نصب مستقیم از طریق دیسک نصب ساده‌ترین و رایج‌ترین روش است که برای مبتدیان به شدت توصیه می‌شود. اوبونتو از Live پشتیبانی می‌کند و به کاربران اجازه می‌دهد سیستم را مستقیماً تجربه کنند.

برای راحتی یادگیری و آزمایش، نصب اوبونتو در یک ماشین مجازی روی پلتفرم ویندوز یک انتخاب عالی است. استفاده از نرم‌افزار ماشین مجازی Vmware Work station توصیه می‌شود. ابتدا یک ماشین مجازی لینوکس اوبونتو ایجاد کنید، حافظه (۲ گیگابایت توصیه می‌شود) و دیسک سخت (۲۰ گیگابایت توصیه می‌شود) را پیکربندی کنید و همچنین دسترسی به اینترنت را فراهم کنید. راحت‌ترین راه انتخاب NAT برای حالت شبکه است. در نهایت، فایل ایمیج نصب را در درایو نوری مجازی بارگذاری کرده و ماشین مجازی را راه‌اندازی کنید تا نصب آغاز شود.

بنر
جزئیات وبلاگ
Created with Pixso. صفحه اصلی Created with Pixso. وبلاگ Created with Pixso.

نصب اوبونتو را به مهارت انجام دهید!

نصب اوبونتو را به مهارت انجام دهید!

اوبونتو به عنوان یکی از محبوب‌ترین و تأثیرگذارترین سیستم‌های متن‌باز لینوکس در سطح جهانی، از زمان انتشار خود شاهد بهبود قابل توجهی در تجربه کاربری بوده است. حتی در مقایسه با سیستم‌عامل‌هایی مانند ویندوز و macOS، آخرین نسخه اوبونتو به هیچ وجه پایین‌تر نیست.

 

کارهای آماده‌سازی
قبل از نصب، چندین کار آماده‌سازی باید انجام شود، مانند بررسی سخت‌افزار، آماده‌سازی پارتیشن‌ها و انتخاب روش‌های پارتیشن‌بندی.

 

دریافت بسته نصب اوبونتو
فایل ایمیج ISO نسخه مربوطه را دانلود کنید. در صورت نیاز می‌توانید آن را روی CD یا DVD رایت کنید و البته می‌توانید محصولات دیسک نوری مربوطه را نیز سفارش دهید. این بسته‌های نصب را می‌توان به صورت رایگان کپی کرد و روی هر تعداد کامپیوتر نصب نمود.

 

حداقل الزامات سخت‌افزاری

 

  • یک پردازنده ۳۲ بیتی یا ۶۴ بیتی با سرعت ۱ گیگاهرتز یا بیشتر؛
  • ۱ گیگابایت رم (برای سیستم‌های ۳۲ بیتی) یا ۲ گیگابایت رم (برای سیستم‌های ۶۴ بیتی)؛
  • ۱۶ گیگابایت فضای خالی دیسک سخت (برای سیستم‌های ۳۲ بیتی) یا ۲۰ گیگابایت فضای خالی دیسک سخت (برای سیستم‌های ۶۴ بیتی)؛
  • اطمینان حاصل کنید که کامپیوتر می‌تواند به اینترنت دسترسی داشته باشد (ترجیحاً از طریق روتر).

 

آشنایی با پارتیشن‌بندی دیسک لینوکس
خوانندگانی که با لینوکس تازه آشنا شده‌اند باید درک اساسی از پارتیشن‌بندی دیسک لینوکس داشته باشند. هر دیسکی قبل از اینکه بتواند در سیستم استفاده شود باید پارتیشن‌بندی شود. در سیستم ویندوز، حروف درایو (مانند C، D، E و غیره، که در آن A و B برای درایوهای فلاپی استفاده می‌شوند) برای شناسایی پارتیشن‌ها استفاده می‌شوند و کاربران می‌توانند از طریق حروف درایو مربوطه به پارتیشن‌ها دسترسی پیدا کنند. در مقابل، سیستم لینوکس از یک ساختار درختی دایرکتوری واحد استفاده می‌کند که تنها یک دایرکتوری ریشه برای کل سیستم دارد. هر پارتیشن با اتصال به یک دایرکتوری خاص، بخشی از دایرکتوری ریشه می‌شود. لینوکس از نام دستگاه به علاوه شماره پارتیشن برای شناسایی پارتیشن‌ها استفاده می‌کند. دیسک‌های SCSI و دیسک‌های SATA (هارد دیسک‌های SATA سریال) می‌توانند به صورت "sd" نمایش داده شوند، که با یک حرف کوچک برای نشان دادن شماره دیسک و سپس شماره پارتیشن که با اعداد عربی نمایش داده می‌شود، دنبال می‌شود (شماره پارتیشن‌های پارتیشن‌های اصلی یا گسترده از ۱ تا ۴ متغیر است، در حالی که پارتیشن‌های منطقی از ۵ شروع می‌شوند).

هر سیستم‌عاملی برای بوت شدن به یک پارتیشن اصلی نیاز دارد که فایل‌های برنامه لازم برای بوت کردن کل سیستم را ذخیره می‌کند. بوت‌لودر سیستم‌عامل باید در پارتیشن اصلی مورد استفاده برای بوت نصب شود، در حالی که بخش اصلی سیستم‌عامل می‌تواند در پارتیشن‌های اصلی یا گسترده دیگر نصب شود.

اطمینان از وجود فضای کافی دیسک بدون پارتیشن برای نصب سیستم‌عامل لینوکس ضروری است. در طول نصب سیستم لینوکس، می‌توان از ابزارهای بصری برای پارتیشن‌بندی استفاده کرد. نصب اوبونتو نیاز به ایجاد دو پارتیشن دارد: پارتیشن ریشه (/) و پارتیشن Swap. پارتیشن ریشه برای ذخیره بیشتر فایل‌های سیستمی و فایل‌های کاربر استفاده می‌شود، بنابراین فضای ذخیره‌سازی آن باید به اندازه کافی بزرگ باشد تا اجزای مختلف لینوکس را در خود جای دهد. پارتیشن Swap فضای حافظه مجازی را فراهم می‌کند و اندازه آن معمولاً حدود دو برابر حافظه فیزیکی است. برخی نیز به طور جداگانه یک پارتیشن بوت (/boot) برای بوت شدن سیستم ایجاد می‌کنند که شامل هسته سیستم‌عامل و فایل‌های مورد نیاز در طول فرآیند راه‌اندازی است.

 

انتخاب روش نصب
اوبونتو از نصب چندین سیستم‌عامل روی یک کامپیوتر پشتیبانی می‌کند. مدیر بوت چندگانه GRUB می‌تواند برای بوت کردن سیستم‌عامل‌های دیگر مانند ویندوز استفاده شود.

اوبونتو زمانی یک روش نصب منحصر به فرد ارائه می‌کرد - Wubi. Wubi (Windows Ubuntu-Based Installer) یک ابزار نصب اوبونتو است که به طور خاص برای کاربران ویندوز طراحی شده است. با Wubi، اوبونتو می‌تواند به عنوان یک نرم‌افزار کاربردی در سیستم ویندوز نصب یا حذف شود و فرآیند نصب بسیار ساده است. Wubi بیشتر فایل‌ها را در یک پوشه در ویندوز (معمولاً پوشه اوبونتو) ذخیره می‌کند و کاربران می‌توانند در هر زمان از طریق Control Panel آن‌ها را حذف کنند. Wubi از اوبونتو ۸.۱۰ پشتیبانی می‌شد، اما از اوبونتو ۱۳.۰۴ پشتیبانی آن متوقف شد.

معمولاً پس از دانلود فایل ایمیج دیسک نصب ISO، یک دیسک قابل بوت از آن ساخته می‌شود و نصب مستقیم از طریق دیسک نصب ساده‌ترین و رایج‌ترین روش است که برای مبتدیان به شدت توصیه می‌شود. اوبونتو از Live پشتیبانی می‌کند و به کاربران اجازه می‌دهد سیستم را مستقیماً تجربه کنند.

برای راحتی یادگیری و آزمایش، نصب اوبونتو در یک ماشین مجازی روی پلتفرم ویندوز یک انتخاب عالی است. استفاده از نرم‌افزار ماشین مجازی Vmware Work station توصیه می‌شود. ابتدا یک ماشین مجازی لینوکس اوبونتو ایجاد کنید، حافظه (۲ گیگابایت توصیه می‌شود) و دیسک سخت (۲۰ گیگابایت توصیه می‌شود) را پیکربندی کنید و همچنین دسترسی به اینترنت را فراهم کنید. راحت‌ترین راه انتخاب NAT برای حالت شبکه است. در نهایت، فایل ایمیج نصب را در درایو نوری مجازی بارگذاری کرده و ماشین مجازی را راه‌اندازی کنید تا نصب آغاز شود.