هر سیستمعاملی برای بوت شدن به یک پارتیشن اصلی نیاز دارد که فایلهای برنامه لازم برای بوت کردن کل سیستم را ذخیره میکند. بوتلودر سیستمعامل باید در پارتیشن اصلی مورد استفاده برای بوت نصب شود، در حالی که بخش اصلی سیستمعامل میتواند در پارتیشنهای اصلی یا گسترده دیگر نصب شود.
اطمینان از وجود فضای کافی دیسک بدون پارتیشن برای نصب سیستمعامل لینوکس ضروری است. در طول نصب سیستم لینوکس، میتوان از ابزارهای بصری برای پارتیشنبندی استفاده کرد. نصب اوبونتو نیاز به ایجاد دو پارتیشن دارد: پارتیشن ریشه (/) و پارتیشن Swap. پارتیشن ریشه برای ذخیره بیشتر فایلهای سیستمی و فایلهای کاربر استفاده میشود، بنابراین فضای ذخیرهسازی آن باید به اندازه کافی بزرگ باشد تا اجزای مختلف لینوکس را در خود جای دهد. پارتیشن Swap فضای حافظه مجازی را فراهم میکند و اندازه آن معمولاً حدود دو برابر حافظه فیزیکی است. برخی نیز به طور جداگانه یک پارتیشن بوت (/boot) برای بوت شدن سیستم ایجاد میکنند که شامل هسته سیستمعامل و فایلهای مورد نیاز در طول فرآیند راهاندازی است.
اوبونتو زمانی یک روش نصب منحصر به فرد ارائه میکرد - Wubi. Wubi (Windows Ubuntu-Based Installer) یک ابزار نصب اوبونتو است که به طور خاص برای کاربران ویندوز طراحی شده است. با Wubi، اوبونتو میتواند به عنوان یک نرمافزار کاربردی در سیستم ویندوز نصب یا حذف شود و فرآیند نصب بسیار ساده است. Wubi بیشتر فایلها را در یک پوشه در ویندوز (معمولاً پوشه اوبونتو) ذخیره میکند و کاربران میتوانند در هر زمان از طریق Control Panel آنها را حذف کنند. Wubi از اوبونتو ۸.۱۰ پشتیبانی میشد، اما از اوبونتو ۱۳.۰۴ پشتیبانی آن متوقف شد.
معمولاً پس از دانلود فایل ایمیج دیسک نصب ISO، یک دیسک قابل بوت از آن ساخته میشود و نصب مستقیم از طریق دیسک نصب سادهترین و رایجترین روش است که برای مبتدیان به شدت توصیه میشود. اوبونتو از Live پشتیبانی میکند و به کاربران اجازه میدهد سیستم را مستقیماً تجربه کنند.
برای راحتی یادگیری و آزمایش، نصب اوبونتو در یک ماشین مجازی روی پلتفرم ویندوز یک انتخاب عالی است. استفاده از نرمافزار ماشین مجازی Vmware Work station توصیه میشود. ابتدا یک ماشین مجازی لینوکس اوبونتو ایجاد کنید، حافظه (۲ گیگابایت توصیه میشود) و دیسک سخت (۲۰ گیگابایت توصیه میشود) را پیکربندی کنید و همچنین دسترسی به اینترنت را فراهم کنید. راحتترین راه انتخاب NAT برای حالت شبکه است. در نهایت، فایل ایمیج نصب را در درایو نوری مجازی بارگذاری کرده و ماشین مجازی را راهاندازی کنید تا نصب آغاز شود.
هر سیستمعاملی برای بوت شدن به یک پارتیشن اصلی نیاز دارد که فایلهای برنامه لازم برای بوت کردن کل سیستم را ذخیره میکند. بوتلودر سیستمعامل باید در پارتیشن اصلی مورد استفاده برای بوت نصب شود، در حالی که بخش اصلی سیستمعامل میتواند در پارتیشنهای اصلی یا گسترده دیگر نصب شود.
اطمینان از وجود فضای کافی دیسک بدون پارتیشن برای نصب سیستمعامل لینوکس ضروری است. در طول نصب سیستم لینوکس، میتوان از ابزارهای بصری برای پارتیشنبندی استفاده کرد. نصب اوبونتو نیاز به ایجاد دو پارتیشن دارد: پارتیشن ریشه (/) و پارتیشن Swap. پارتیشن ریشه برای ذخیره بیشتر فایلهای سیستمی و فایلهای کاربر استفاده میشود، بنابراین فضای ذخیرهسازی آن باید به اندازه کافی بزرگ باشد تا اجزای مختلف لینوکس را در خود جای دهد. پارتیشن Swap فضای حافظه مجازی را فراهم میکند و اندازه آن معمولاً حدود دو برابر حافظه فیزیکی است. برخی نیز به طور جداگانه یک پارتیشن بوت (/boot) برای بوت شدن سیستم ایجاد میکنند که شامل هسته سیستمعامل و فایلهای مورد نیاز در طول فرآیند راهاندازی است.
اوبونتو زمانی یک روش نصب منحصر به فرد ارائه میکرد - Wubi. Wubi (Windows Ubuntu-Based Installer) یک ابزار نصب اوبونتو است که به طور خاص برای کاربران ویندوز طراحی شده است. با Wubi، اوبونتو میتواند به عنوان یک نرمافزار کاربردی در سیستم ویندوز نصب یا حذف شود و فرآیند نصب بسیار ساده است. Wubi بیشتر فایلها را در یک پوشه در ویندوز (معمولاً پوشه اوبونتو) ذخیره میکند و کاربران میتوانند در هر زمان از طریق Control Panel آنها را حذف کنند. Wubi از اوبونتو ۸.۱۰ پشتیبانی میشد، اما از اوبونتو ۱۳.۰۴ پشتیبانی آن متوقف شد.
معمولاً پس از دانلود فایل ایمیج دیسک نصب ISO، یک دیسک قابل بوت از آن ساخته میشود و نصب مستقیم از طریق دیسک نصب سادهترین و رایجترین روش است که برای مبتدیان به شدت توصیه میشود. اوبونتو از Live پشتیبانی میکند و به کاربران اجازه میدهد سیستم را مستقیماً تجربه کنند.
برای راحتی یادگیری و آزمایش، نصب اوبونتو در یک ماشین مجازی روی پلتفرم ویندوز یک انتخاب عالی است. استفاده از نرمافزار ماشین مجازی Vmware Work station توصیه میشود. ابتدا یک ماشین مجازی لینوکس اوبونتو ایجاد کنید، حافظه (۲ گیگابایت توصیه میشود) و دیسک سخت (۲۰ گیگابایت توصیه میشود) را پیکربندی کنید و همچنین دسترسی به اینترنت را فراهم کنید. راحتترین راه انتخاب NAT برای حالت شبکه است. در نهایت، فایل ایمیج نصب را در درایو نوری مجازی بارگذاری کرده و ماشین مجازی را راهاندازی کنید تا نصب آغاز شود.