RS-232 (که اکنون TIA-232 و قبلاً EIA-232 نامیده می‌شود) یک **استاندارد ارتباط سریال دهه 1960** برای پیوندهای نقطه به نقطه بین تجهیزات پایانه داده (DTE، به عنوان مثال، کامپیوترها) و تجهیزات ارتباط داده (DCE، به عنوان مثال، مودم‌ها، لوازم جانبی) است.


ویژگی‌های اصلی

سیگنالینگ و حالت:از سیگنالینگ **تک‌سر (منطق 1: -3 ولت تا -25 ولت؛ منطق 0: +3 ولت تا +25 ولت)** استفاده می‌کند - سیم‌کشی ساده‌تر اما مستعد نویز. از **تمام دورنگار (حداقل 3 سیم)** و **نیمه‌دورنگار (2 سیم)** پشتیبانی می‌کند، با کنترل جریان از طریق سخت‌افزار (RTS/CTS را اضافه می‌کند، 5 سیم برای تمام دورنگار) یا نرم‌افزار.داده و سرعت:
انتقال سریال ناهمزمان. فریم متعارف: 1 بیت شروع + 7/8 بیت داده + بیت برابری اختیاری + 1/2 بیت توقف*. نرخ باود: 1200 تا 115200 بیت بر ثانیه (دستگاه‌ها باید نرخ‌ها را مطابقت دهند؛ پشتیبانی از سرعت بالا متفاوت است).رابط‌ها و اتصالات


کانکتورها:

در ابتدا 25 پین DB25، بعداً به 9 پین DE9 (که زمانی استاندارد کامپیوترهای شخصی بود) ساده شد؛ RJ-45 نیز استفاده می‌شود. DTE از کانکتورهای نر و DCE از کانکتورهای ماده استفاده می‌کند.کابل‌کشی:
کابل مستقیم برای DTE-DCE؛ کابل مودم خنثی (متقاطع) برای انواع دستگاه‌های مشابه (مانند دو کامپیوتر). حداکثر برد: حدود 15 متر در سرعت 19200 بیت بر ثانیه (مسافت‌های طولانی‌تر به کابل‌های با ظرفیت خازنی کم/سرعت‌های پایین‌تر نیاز دارند، اما استانداردهای دیگر برای این منظور بهتر هستند).استفاده و محدودیت‌ها


کاربردها:
 

هنوز در تجهیزات صنعتی، ابزار دقیق (مانند کنتورها، ابزارهای تست) برای پیوندهای برد کوتاه و سرعت پایین استفاده می‌شود. کامپیوترهای صنعتی ممکن است چندین پورت RS-232 داشته باشند (یا قابلیت توسعه). پروتکل جهانی وجود ندارد - دستگاه‌ها از فرمت‌های فرمان/داده منحصر به فردی استفاده می‌کنند (بنابراین نرم‌افزار مخصوص دستگاه یا برنامه‌نویسی پایه لازم است).معایب در مقایسه با فناوری‌های جدید:
کندتر، برد کوتاه‌تر، کانکتورهای بزرگتر و عدم پشتیبانی از چندنقطه‌ای در مقایسه با RS-485/اترنت. USB آن را در اکثر لوازم جانبی کامپیوتر جایگزین کرده است، اما **آداپتورهای USB به RS-232** آن را قابل استفاده نگه می‌دارند.